نقل از شماره 16865-28/10/1381 روزنامه رسمی
نقل از شماره 16865-28/10/1381
روزنامه رسمی
شماره هـ/80/313 24/9/1381
تاریخ: 26/8/1381 شماره دادنامه: 302 کلاسه پرونده: 80/313
مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری.
شاکی: آقای عباس جمالپور.
موضوع شکایت و خواسته: ابطال ماده 4 مصوبه 1061 مورخ 1/4/1376 هیأت مدیره شرکت ملی
نفت ایران.
مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، به موجب ماده 13 قانون حمایت از
آزادگان مصوب 1368 (هر سال اسارت آزادگان به عنوان دو سال سابقه مفید و مرتبط تلقی
و از هر لحاظ قابل احتساب میباشد). ضمن اینکه ماده 26 و تبصره قانون مذکور
(آزادگان از کلیه امتیازات اعطائی به رزمندگان که در قانون فوقالذکر اشارهای
نگردیده برخوردار نموده) معذالک شرکت ملی نفت ایران بدون توجه به قانون و
بخشنامههای صادره از سوی سازمان امور اداری و استخدامی اولاً به موجب بند (ج) و
(د) مصوب 797 مورخ 21/9/1369 هیأت مدیره نفت مدت اسارت آزادگان شاغل در این دستگاه
را دو برابر تلقی نموده و برای احتساب موضوع را به مصوبه 614 مورخ 3/5/1366 هیأت
مدیره ارجاع که برای نمونه با اعطا دو پایه شخصی مابقی سوابق اینجانب را نصف نموده
که میبایست متعاقباً در ترفیعات بعدی منظور و محاسبه گردد. که مصوب یاد شده دقیقاً
ناقض قانون حمایت از آزادگان بوده است. مجدداً هیئت مدیره شرکت نفت در ماده 4
مصوبه شماره 1061 مورخ 1/4/1376 کلیه سوابق نصف شده باقی مانده مذکور را کان لم
یکن تلقی نموده است. حال با عنایت به مراتب به فوق و تصریح قانونگذار مبنی بر
احتساب هر سال اسار
ت به عنوان دو سال سابقه مرتبط و مفید و بخشنامههای صادره از سوی سازمان امور
اداری و استخدامی کشور در این خصوص تقاضای ابطال ماده 4 از مصوبه شماره 1061 مورخ
1/4/1374 و احتساب سابقه سنوات مدت اسارت را وفق قانون خواستارم. رئیس امور حقوقی
و قراردادهای بینالمللی شرکت ملی گاز ایران به شرح نامه شماره گ/الف ح 732 مورخ
28/3/1381 اعلام داشتهاند مدت سابقه اسارت شاکی حسب قوانین و مقررات مربوطه دو
برابر محاسبه و در ترفیع و حقوق وی مؤثر بوده است و ادعای شاکی به کیفیت مطروحه در
دادخواست تقدیمی فاقد محمل و مبنای قانونی است. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در
تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلاموالمسلمین درینجفآبادی و با حضور رؤسای شعب بدوی
و رؤسا و مستشاران شعب تجدید نظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با
اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی مینماید.
رأی هیأت عمومی
به صراحت ماده 13 قانون حمایت از آزادگان مصوب 1368 «مدت اسارت برای عموم آزادگان
اعم از اینکه قبل از اسارت در دستگاهها شاغل بوده و یا بعد از اسارت شاغل شوند با
تمایل آنان به ازای هر یک سال اسارت دو سال بهعنوان سابقه خدمت رسمی و مرتبط تلقی
میگردد و از هر لحاظ مورد محاسبه قرار خواهد گرفت....» نظر به اینکه حکم مقنن
متضمن ضرورت احتساب کلیه مدت اسارت آزادگان به شرح مقرر در ماده فوقالذکر است،
اطلاق ماده 4 مصوبه شماره 1061 مورخ 1/4/1376 هیأت مدیره شرکت ملی نفت ایران در
خصوص عدم احتساب باقیمانده سابقه خدمت کارمندانی که بابت سابقه قبلی از دو ترفیع و
یا دو معادل ریالی برخوردار شدهاند به منظور اعطاء ترفیع – ترفیعات بعدی از تاریخ
1/4/1376 به جهت اینکه مفهم تسری آن به آزادگان شاغل مشمول مقررات استخدامی مربوط
و نتیجتاً موجب محدودیت در احتساب کلیه مدت اسارت آنان میباشد، مغایر ماده 13
قانون فوقالذکر تشخیص داده میشود و به استناد قسمت دوم ماده 25 قانون دیوان
عدالت اداری ابطال میگردد.
رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری – درینجفآبادی
روزنامه رسمی
شماره هـ/80/313 24/9/1381
تاریخ: 26/8/1381 شماره دادنامه: 302 کلاسه پرونده: 80/313
مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری.
شاکی: آقای عباس جمالپور.
موضوع شکایت و خواسته: ابطال ماده 4 مصوبه 1061 مورخ 1/4/1376 هیأت مدیره شرکت ملی
نفت ایران.
مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، به موجب ماده 13 قانون حمایت از
آزادگان مصوب 1368 (هر سال اسارت آزادگان به عنوان دو سال سابقه مفید و مرتبط تلقی
و از هر لحاظ قابل احتساب میباشد). ضمن اینکه ماده 26 و تبصره قانون مذکور
(آزادگان از کلیه امتیازات اعطائی به رزمندگان که در قانون فوقالذکر اشارهای
نگردیده برخوردار نموده) معذالک شرکت ملی نفت ایران بدون توجه به قانون و
بخشنامههای صادره از سوی سازمان امور اداری و استخدامی اولاً به موجب بند (ج) و
(د) مصوب 797 مورخ 21/9/1369 هیأت مدیره نفت مدت اسارت آزادگان شاغل در این دستگاه
را دو برابر تلقی نموده و برای احتساب موضوع را به مصوبه 614 مورخ 3/5/1366 هیأت
مدیره ارجاع که برای نمونه با اعطا دو پایه شخصی مابقی سوابق اینجانب را نصف نموده
که میبایست متعاقباً در ترفیعات بعدی منظور و محاسبه گردد. که مصوب یاد شده دقیقاً
ناقض قانون حمایت از آزادگان بوده است. مجدداً هیئت مدیره شرکت نفت در ماده 4
مصوبه شماره 1061 مورخ 1/4/1376 کلیه سوابق نصف شده باقی مانده مذکور را کان لم
یکن تلقی نموده است. حال با عنایت به مراتب به فوق و تصریح قانونگذار مبنی بر
احتساب هر سال اسار
ت به عنوان دو سال سابقه مرتبط و مفید و بخشنامههای صادره از سوی سازمان امور
اداری و استخدامی کشور در این خصوص تقاضای ابطال ماده 4 از مصوبه شماره 1061 مورخ
1/4/1374 و احتساب سابقه سنوات مدت اسارت را وفق قانون خواستارم. رئیس امور حقوقی
و قراردادهای بینالمللی شرکت ملی گاز ایران به شرح نامه شماره گ/الف ح 732 مورخ
28/3/1381 اعلام داشتهاند مدت سابقه اسارت شاکی حسب قوانین و مقررات مربوطه دو
برابر محاسبه و در ترفیع و حقوق وی مؤثر بوده است و ادعای شاکی به کیفیت مطروحه در
دادخواست تقدیمی فاقد محمل و مبنای قانونی است. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در
تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلاموالمسلمین درینجفآبادی و با حضور رؤسای شعب بدوی
و رؤسا و مستشاران شعب تجدید نظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با
اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی مینماید.
رأی هیأت عمومی
به صراحت ماده 13 قانون حمایت از آزادگان مصوب 1368 «مدت اسارت برای عموم آزادگان
اعم از اینکه قبل از اسارت در دستگاهها شاغل بوده و یا بعد از اسارت شاغل شوند با
تمایل آنان به ازای هر یک سال اسارت دو سال بهعنوان سابقه خدمت رسمی و مرتبط تلقی
میگردد و از هر لحاظ مورد محاسبه قرار خواهد گرفت....» نظر به اینکه حکم مقنن
متضمن ضرورت احتساب کلیه مدت اسارت آزادگان به شرح مقرر در ماده فوقالذکر است،
اطلاق ماده 4 مصوبه شماره 1061 مورخ 1/4/1376 هیأت مدیره شرکت ملی نفت ایران در
خصوص عدم احتساب باقیمانده سابقه خدمت کارمندانی که بابت سابقه قبلی از دو ترفیع و
یا دو معادل ریالی برخوردار شدهاند به منظور اعطاء ترفیع – ترفیعات بعدی از تاریخ
1/4/1376 به جهت اینکه مفهم تسری آن به آزادگان شاغل مشمول مقررات استخدامی مربوط
و نتیجتاً موجب محدودیت در احتساب کلیه مدت اسارت آنان میباشد، مغایر ماده 13
قانون فوقالذکر تشخیص داده میشود و به استناد قسمت دوم ماده 25 قانون دیوان
عدالت اداری ابطال میگردد.
رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری – درینجفآبادی